Zomp en lommer

Column van Jeroen Kleijn

Het is iets dat me is bijgebleven uit een van de vele fantasieboeken die ik heb gelezen. Een uitspraak van een figuur die ik eigenlijk wel mocht. Hij had altijd wel wat te klagen maar daarentegen zat zijn hart op de goede plek. Zomp en lommer is dus ook eigenlijk een klacht. Ik heb helemaal geen klagen over het laatste weekend. Ik ben samen met een vriend naar België gereden in mijn fiat 500. Op zich al een hele reis om dat met zo’n klein autootje te doen. En het was ook de eerste keer dat mijn karretje zo ver ging. Helemaal naar België. Heuvel op en weer af. Naar boven met een vaartje van soms niet meer dan 50 km per uur. Maar naar beneden heeft hij het snelheidsrecord gebroken. Soms wel 95 km per uur. Ja, ik weet het. Het is nog niet echt hard maar voor zo’n klein ding… We gingen dus naar onze zuiderburen voor een weekendje. Vlakbij Bastogne stonden we op een kleine camping met nog meer fiat 500 liefhebbers. Heen ging perfect. Tot op de laatste 30 km het “genatore” lampje ging branden. Dat is van de accu. Dat vonden we niet echt leuk want dat betekent dat de dynamo onze accu niet meer deed opladen. Met een lege accu kun je niet rijden. Maar goed. We gingen naar een camping vol fiat 500 liefhebbers en die zijn over het algemeen allemaal wel monteur op dat gebied. Nog steeds vol goede moed kwamen we dus aan op de camping waar het nou niet echt lekker weer bleek te zijn. Het had al twee weken geregend en zelfs gehageld. Dat was ook duidelijk te zien aan de conditie van het veldje . Het was nat en er lag hier en daar alleen maar modder. Toch nog een goed plekje kunnen vinden voor de tent om op te zetten.

’s Avonds voorzichtig gevraagd wat we aan ons “lampje” moesten doen. “De dynamo moet er uit. Effe nakijken, waarschijnlijk onderdeeltjes vervangen en dan hopen dat hij het weer doet.” Daar wordt je niet echt vrolijk van. Maar goed. Na een dag klussen zou mijn fiat dus eigenlijk weer gezond moeten zijn. Hier en daar werden wat reserve onderdeeltjes verzameld zodat onze dynamo het uiteindelijk weer zou gaan doen. Nou, zelfs de grootste meester in ons kamp kreeg er een hard hoofd in toen hij al zijn trucjes al had verbruikt. Zaten we dan. Een dynamo die hier en daar toch was vernieuwd, het nog steeds niet deed en ook nog eens in België was. Mensen hadden het al over leveranciers van onderdeeltjes in Nederland. Maar daar hadden we op dat moment niet zo heel veel aan. We stonden op een camping ongeveer op zijn eentje zonder enige dorpjes in de buurt. Ja, 14 km verder had je een dorpje waar je kon pinnen. Bleek later de automaat het niet te doen. Nadenken en nadenken. Opnieuw uit elkaar halen en dan weer een nieuw trucje toepassen. Het hielp allemaal niet. Onze dynamo weigerde zijn werk te doen. Er zat dus niets anders op dan naar huis te gaan op zondag met een dynamo die het niet doet. De experts hadden uitgerekend dat we het konden halen mits je dus geen radio aan hebt, je ruitenwissers niet gebruikt, geen lichten aan doet en meer van dat soort gein. Dan zit je toch niet echt lekker onderweg naar huis. Ik heb hem af en toe toch wel even zitten knijpen. Halen we de grens met Nederland? Want daar kan, mocht het nodig zijn, de ANWB ons op halen. Gelukkig boden een paar mensen ons aan om samen naar Venlo te rijden. Vlak daarna zijn onze meerijders een bakkie gaan doen. Wij zijn op de gok doorgereden want anders zouden we in het donker thuis komen. Lichten konden we niet gebruiken dus meteen door. Om het verhaal af te sluiten. Ik zit hier mijn column te typen. We hebben het dus gehaald naar Naaldwijk. Gelukkig maar. Alleen die dynamo zit me toch nog niet helemaal lekker.

Groetjes

Jeroen

Terug naar overzicht Jeroen Kleijn

 

Kiikje in longen?