De andere kant van de medaille

Column van Jeroen Kleijn

Het is wat. Zit je naar de radio te luisteren en dan hoor je van het party eiland Texel of Terschelling. Doet er nu even niet toe. Drankgebruik onder jongeren. 'n Kratje bier per dag de man. Daar ging het item over. Nou, item is een wat groot woord. Twee minuten of zo? Maar goed. Dan hoor je zo'n meisje zeggen:" O, dat. Nee, mijn lever kan daar wel tegen." Sorry? Zeker superwoman. Zo iemand zou de omgedraaide wereld eens moeten zien. In plaats van je lichaam naar de donder te helpen er juist heel hard voor moeten knokken om gezond te blijven.

Ik snap wel dat een feestje op zijn tijd leuk kan zijn en dat maakt ook helemaal niet uit. Maar op zo'n vakantie gaat het veel te hard met de drank en eigenlijk nog veel meer. Ik denk dan altijd maar zo. "Als je je hele vakantie bezopen bent en je komt weer thuis… Wat heb je dan voor tijd gehad. Drinken, slapen, feesten, koppijn. En helemaal niks meer van je vakantie herinneren. Of zelfs weggevoerd moeten worden omdat je knock-out gaat." Heel gezond allemaal." Met andere woorden. Zij verpesten het en wij knokken om nog een beetje leven te hebben. En gelukkig gaat dat met een heleboel ook wel goed.

Met mij gaat het goed. Maar ook met anderen. Ik ken nu drie anderen die twee nieuwe longen hebben mogen ontvangen. Na een paar jaar zuurstof, dat geldt voor allemaal, gaan ze nu weer als een kieviet. De een spaart samen met haar partner genoeg geld om steeds maar weer te gaan cruisen. De wereld is daarbij bijna te klein. De ander maakt er een feestje van. Lekker een beetje lummelen en wat bij snabbelen met goochelen op feestjes enz. De derde die ik ken, woont vlakbij. Uit Wateringen. Dat is vergeleken met de anderen naast de deur. Het gaat heel goed met hem. Na nog geen drie weken mocht hij naar huis. Dan heb je dus een longtransplantatie ondergaan. Kan het nog gekker?

Ik had zeven weken nodig. Maar een ander bijna drie maanden. Daar had ik me op ingesteld. U begrijpt mijn verbazing toen de dokter na zeven weken zei dat ik maar naar huis moest gaan. Oké. Maar wat ik wel weet. Is dat deze mensen hebben moeten knokken om zover te komen. Ondanks de achteruitgang moet je je lichaam in optimale conditie proberen te houden. En dat valt echt niet mee. Ik kon dan gelukkig nog redelijk trainen , maar anderen waren minder gelukkig. Ach, het maakt niet zo veel meer uit. Ze hebben het gehaald. Dat is het voornaamste. Ze gingen voor de vrijheid en die hebben ze gekregen. Het is eigenlijk wat. Dat het allemaal kan. Je bent er gewoon "weer".Je hebt het gevoel of je lucht hebt voor tien. Je kan weer de trap op, sporten, uitgaan en de invalidenparkeerkaart verscheuren. Heerlijk.

En dan is het makkelijk vergeten dat er aan de andere kant van het verhaal een veel triestere kant staat. Ik heb pas een mailtje gehad van iemand die zijn zoontje is verongelukt. Hij schreef dat we maar een ding gemeen hadden. De dag van de operatie zelf. Voor mij een hele spannende dag en voor hem een dag van rouw. Op deze manier kreeg ik te lezen wat er aan de andere kant staat van mijn nieuwe longen. En hij wil voor zijn website, die speciaal voor zijn zoontje is opgezet, een verhaal van mij. Hoe het gaat als je dan getransplanteerd bent. Er staan allemaal verhalen op van de mensen die betrokken waren bij het ongeluk of de donorregeling. Want dat is zijn zoontje uiteindelijk geworden. Om de site dus compleet te maken ook het verhaal van mij. Tenminste, dat moet ik nog maken. Het is wel speciaal. Hij heeft mij persoonlijk gemaild. Of IK het wilde doen. Er is namelijk een andere site waar ik mijn columns nog wel eens naartoe stuur. Pas nadat ze in de krant zijn geweest hoor. En ook alleen de columns aangaande de transplantatie of cystic fibroses.

Maar goed. Ik vind het dus jammer om te zien dat sommige mensen hun lichaam naar de donder drinken of roken of wat dan ook. Terwijl anderen zo hard hun best moeten doen om toch nog een redelijk bestaan te hebben. Ook al zijn daar dan op een gegeven moment oplossingen voor. Maar dat is echt een laatste strohalm. Want een transplantatie doe je niet voor de lol.

Verder met Vliehorsexpres

 

Kiikje in longen?