Een vervolg op mijn verhaal

De datum vandaag is zondag 20 juni 2004, twee en een half jaar geleden getransplanteerd alweer. Ik zal beginnen met de medische toestanden. Ja, helaas zijn die er ook geweest. Doe je niks aan, behalve dan dat je vecht en knokt en hoopt dat het snel weer voorbij is. CF gaat gepaard met darmproblemen. Dat is algemeen bekend, alleen was dit niet zomaar een probleem. Ik had poliepen. Ja, had… maar daar komen we zo wel. Toen ik een jaar geleden pijn in mijn buik kreeg, moest ik een codoscopie. Euh.. even voor de mensen die dat niet weten… Ik ben toen ontmaagd aan de verkeerde kant. Een soort kijkoperatie zou je het kunnen noemen. Zonder roesje of wat voor verdoving dan ook en ik had die arts er wel voor kunnen wurgen! Ik kan aardig wat pijn hebben maar als het midden in je buik zit …. Das niet zo prettig, heel zacht uitgedrukt heh.

Maar goed. Er bleken poliepen te zitten in mijn dikke darm, maar ze zagen ook een zwelling er achter. Daar hebben ze hapjes van genomen en het was dus afwachten wat dat was. Lymfomen dus. Kwaadaardig gezwel en dat deed verrotte pijn in mijn buik als mijn verteerde eten er langs ging. Een uit de hand gelopen ziekte van Pfeiffer…. Ja, zo erg kan het dus als Pfeiffer zijn gang gaat. Gelukkig was het een heel goed behandelbaar stuk vreten en binnen vier weken wassie als sneeuw voor de zon verdwenen. Wij blij natuurlijk en meteen uit eten geweest. Ik kon weer bunkeren en dat was nodig ook, ik was wat kilo’s kwijt. Darmproblemen… Ik was er vanaf dachten we. NOT Die poliepen zaten er nog en die groeide en groeide tot het teveel werd en er maar mondjesmaat wat langs kon in mijn buik. Weg die zooi dus. Maar eerst gaan we kijken wat het is. Darmonderzoek nummer 1. Eerst vier liter troep opdrinken zodat je helemaal leeg bent voor het onderzoek. Dan het onderzoek en ik mocht dan thuis weer het weggespoelde eten en de verloren energie aanvullen. De eerste keer ging dat goed. De tweede keer…. De derde keer…. Bij de vierde keer werd alles er uitgehaald en dus ben ik nu vrij van poliepen in mijn darm… voorlopig. Alleen na de vierde keer kwam ik niet meer aan. Ja, en dat is toch wel nodig als je 49 kilo weegt…. Ik eten en sporten…. De weegschaal gaf steeds minder aan. Straks gaan ze nog denken dat ik anorexia heb ofzo. Diëtiste gebeld en ik moest maar eens proberen om zes (!) Nutridrinkjes achterover te stouwen in plaats van vier. Het is een werk, veel eten en die zes nutri’s maar ik kom wel aan en heb met een vriendin afgesproken dat als ik haar 55 inhaal dat we dan een feestje bouwen! Dat is tenminste een deal!!!

Mijn ogen zijn ook wel een medisch gedeelte vind ik, dus die plak ik hier ook nog eventjes aan vast. Ik kan jullie vertellen met grote trots en een big smile dat ik veel meer ben gaan zien. Nee, ik kan geen auto rijden of een krant lezen… wie kan dat wel met die akelige kleine rotlettertjes. Ik kan hem wel bijna lezen. Ik heb tegenwoordig een step waarmee ik het verkeer in ga. Dus loop niet alleen maar met stok te zwaaien. Ik step gewoon heerlijk. Het kost wel energie dus ik doe het nu eventjes niet omdat ik eerst naar die 55 wil. Dan nog even een opsomming van de dingen waar ik nu mee bezig ben…. Ik werk negen uur in een verzorgingstehuis als activiteitenbegeleider. Assistent ben ik officieel van mijn twee collega's. Ik werk voor twee uurtjes bij de krant waar ik ook mijn column nog steeds voor schrijf. Die staan ook voor een groot deel op de site hier zo. Ik heb heel veel nieuwe mensen leren kennen waardoor ik zelfstandig met de trein en bus overal in NL kom nu. Als je maar plant hoe je wilt reizen. En ook wel handig dat ik nu gewoon de borden kan lezen hoor. Dat scheelt een hoop. Als ik het dan even kwijt ben, zoek ik het op zo’n geel bord ff op en gaan.

Ik ben door die reis naar Nieuw Zeeland wel aangestoken en ben tussendoor even een weekendje naar Londen gegaan. Even mijn eerste achterneefje bewonderd. En als het aan mij ligt ga ik volgend jaar naar Canada ofzo. Lijkt me ook een heeeeeel mooi land!! Schrijven doe ik nog steeds. Wat leuk is is dat ik nu aan iemand woordjes vraag en dan maak ik daar een verhaaltje mee. Erg leuk om te doen op die manier. Krijg je eens andere verhaaltjes…. (hint hint) Mensen op de wachtlijst: HOUD MOED!!!!!!! Als je vragen hebt kun je ze stellen. Maakt niet uit waarover maar houd in je achterhoofd dat ik GEEN dokter ben……. Doei! Jeroen 

Groetjes

Jeroen, jeroen@longtransplantatie.nl

Terug naar overzicht Jeroen Kleijn

 

Kiikje in longen?